Shirdi Sai Baby w Kopur w Indiach

Indyjska świątynia Shirdi Sai Baby oparta na numerologii i magicznej liczbie

Magiczno-matematyczn świątynia Shirdi Sai Baby w Kopur w Indiach

Wyobrażasz sobie, że w Polsce powstaje świątynia/kościół oparty na numerologii, boskich proporcjach czy algorytmach matematycznych? Może 500 lat temu dążono do idei idealnej przestrzeni. Jednak w Indiach takie projekty świątyń można spotkać. Światynia Shridi Sai Baby w mieście Chennai to magiczny projekt oparty na liczbie 11, który nie można nazwać harmonijnym i dekonstruktywistycznym jednocześnie!

Projekt świątyni Shridi Sai Baby jako centrum świata

 

Świątynia Shirdi Sai Baby została zaprojektowana jako centrum na całej przestrzeni liczącej ponad 100 hektarów, na którym znajdowało się kiedyś jedynie jedno Drzewo Neem. Architektura świątyni została zainspirowana właśnie tym drzewem Neem.

Oczywiście nie brakuje w niej szeregu odniesień do matematyki, a plan został oparty na Agama-shastra (hinduskiej doktrynie filozoficznej). Była to podstawa projektu. Sama świątynia Sai Baby będzie miała ponad 45 000 m2. Wg. architektów została zaprojektowana jako praktyczna, duchowa i empiryczna.

Jak będzie wyglądać indyjska świątynia Shridi Sai Baby?

Projekt indyjskiej świątyni oparty o numerologię

Główna struktura świątyni (Garbhagriha, sanctum sanctorum, najgłębsze sanktuarium hinduskiej świątyni, w której przebywa główne bóstwo / bożek), znajduje się w centrum. Struktura ta na nowo interpretuje rodzimą architekturę Indii w „Krainie Świątyń”, Tamil Nadu, poprzez projektowanie parametryczne. Region Tamil Nadu jest znany z ogromnej ilości zabytkowych świątyń indyjskich. Architekci oparli projekt na liczbie 11, ze względu na ich wierzenia w numerologię i vastu – tradycyjną starożytną naukę indyjską.

Proporcje i rozmiary wszystkich aspektów projektu w dużym stopniu zależą od zrozumienia „złotego podziału” oraz zasad matematyki oraz… origami.

Sześciokąt regularny to wielokąt o najmniejszej liczbie boków, którego można skonstruować za pomocą operacji składania origami z pojedynczym arkusza papieru tylko dzięki operacji, która wymaga dwóch symultanicznych ruchów fałdowania kartki. Ostateczna forma projektu obejmuje 11-stronny wielokąt (sześciokąt), przegubowy jako trójwymiarowy wielościan.

Równoważąc świętą geometrię z logiką inżynierską, nowa struktura świątyni została stworzona w procesie algorytmicznym z wykorzystaniem ograniczeń przestrzennych i strukturalnych jako parametrów. Sześciokąt ewoluował w trójwymiarowe przestrzenie, biorąc pod uwagę aspekty takie jak światło dzienne, przyrost ciepła słonecznego i cienie.

Wewnątrz, wzór podłogi w holu głównym to system zapętlony wykorzystujący 11 wierzchołków sześciokąta, które składają się, tworząc przestrzenie śródmiąższowe w geometrii. Podział krzywych tworzy centralny punkt na poziomie gruntu, gdzie wzór zakrzywia się i prowadzi odwiedzających do miejsca modlitw i składania ofiar.
Podłoga Świątyni została wykonana specjalnie po to, aby przesunąć ostrość na dalszy koniec pokoju, a nie środek pod okulusem wielokątnego przecięcia dachu. Dzieląc zewnętrzny obwód na 11 równych segmentów, ustalono pozycję bóstwa w sanctum sanctorum (najświętszym miejscu).

Czysto biała przestrzeń od wewnątrz jest oświetlona światłem słonecznym opadającym z okulusa na górze. Podwójnie składana struktura origami stworzyła sztywną strukturę z płynnymi kolumnami, które wtapiają się w przestrzeń wewnętrzną, umożliwiając jednocześnie strukturę przypominającą muszlę o dużej rozpiętości.

Inne architektonicze artykuły

 

Główny planista i główny architekt: Shilpa Architects Planiści Projektanci www.shilpaarchitects.com
Główny architekt: Sheila Sriprakash (https://en.wikipedia.org/wiki/Sheila_Sri_Prakash)
Główny planista: Pavitra Sriprakash
Konsultant parametryczny: Rat [Lab] https://www.rat-lab.org/

Dodaj komentarz!

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.